logo
Bel nu voor een oriënterend gesprek: 088 - 936 63 00 call-to-action

Van weerstand naar vertrouwen en een glimlach

Mevrouw A. Jansen* (84) uit Rotterdam mogen we betitelen als ‘een echte dame’. Ze is altijd zeer verzorgd, mooi gekleed, wekelijks gaat ze naar de kapper. Sinds ze enkele jaren geleden de diagnose Alzheimer kreeg en vorig jaar haar man overleed, is haar gezondheid vrij snel achteruit gegaan. Ze woont nu in een verpleegtehuis, waar ze liefdevol wordt verzorgd. Mevrouw Jansen vindt het echter niet prettig als anderen haar haren kappen, haar helpen met aankleden of haar tanden poetsen. De grote weerstand heeft ertoe geleid dat haar gebit niet de aandacht kreeg die ze er zelf altijd aan schonk. Zonde, want ze had mooie, gezonde tanden en kiezen.

MondZorgPlus stelde samen met het verzorgingstehuis een behandelplan op. Belangrijkste aandachtspunt was de wijze waarop mevrouw Jansen wordt benaderd. Het ijs is inmiddels gebroken, onze mondhygiëniste heeft haar vertrouwen gewonnen. Samen werken we nu aan een goede mondzorg voor mevrouw Jansen. Zodat ze weer haar mooie glimlach kan laten zien. Ze voelt er zich een stuk prettiger bij.

* omwille van privacy is de naam van de cliënt gefingeerd. We vragen om uw begrip hiervoor.

Uitkomst eerste screening en hoofdpunten mondbehandelplan mevrouw A. Jansen:

Advies:

Resultaat:

Nicole, dochter van mevrouw A. Jansen:
‘Ik ben zeer te spreken over de wijze waarop MondZorgPlus met mijn moeder omgaat. Met alle geduld, aandacht en liefde oefenen deze mensen hun vak uit. Onze dank daarvoor is groot.’

Een dag op stap met tandarts en preventie-assistente vanMondZorgPlus

Om u een zo’n goed mogelijke indruk te geven van de wijze waarop MondZorgPlus werkt, doen wij verslag van een dag uit de praktijk. Wij bezochten cliënten in drie zorginstellingen.

12.00 uur
In de zorginstelling is op discrete wijze een werkplek voor me ingericht, waar wij cliënten kan behandelen. Eén cliënt bezoek ik in diens appartement. De afspraken verlopen prima, zonder dat de verzorging of andere cliënten hinder hebben van mijn aanwezigheid.

14.00 uur:
Bij mevrouw Van Vliet*, wonende in de verzorgingsafdeling te Dongen is een vulling uit een kies gevallen. Mevrouw heeft er last van. Op het moment van onze aankomst is er net totale paniek uitgebroken: haar frame-gebitsprothese past niet mee en ‘nu kan iedereen zien dat ze geen eigen voortanden meer heeft’.
In een spreekkamer is ruimte gereserveerd voor de behandeling. Tijdens inspectie blijkt dat in de ruimte waar de vulling had gezeten een hard stuk noot ingeklemd was geraakt, waardoor het frame niet op zijn plaats komt en steeds uitvalt. Helaas is de kies niet meer te redden. Na inzage in het medisch dossier en na overleg met de arts verwijder ik de kies en overhecht ik de wond. Het frame past weer prima. Mevrouw Van Vliet –die niet altijd even gemakkelijk in de omgang is –is dolgelukkig. Voor volgende week is een afspraak gemaakt om de kies te vervangen door een extra kies in het frame bij te plaatsen. Ik heb mevrouw Van Vliet uitgelegd dat ze het frame daardoor wel een halve dag moet missen, maar daar is ze nu gelukkig goed op voorbereid.

14.45 uur:
Bij meneer Van Berkel* staat een ondertand los; hij eet slecht. Ik moet echter even wachten, want hij is nog bezig met een activiteit. Als tandarts in verzorgingstehuis leer je al snel dat je niet op de klok moet kijken; we nemen alle tijd voor onze afspraken. Eenmaal terug op zijn kamer, bezoek ik meneer Van Berkel samen met een verzorgende. Inderdaad, zijn ondertand staat erg los en dat veroorzaakt pijn bij het eten. De tand kan niet behouden worden. Na overleg besluit ik de tand te verwijderen. Een zeer eenvoudige ingreep, met een kleine oppervlakteverdoving. De wond bloedt gelukkig nauwelijks en meneer kan na de ingreep terug naar de koffieruimte. Hij heeft volgens mij niets van de ingreep meegekregen. Hopelijk zal hij snel weer beter gaan eten, nu hij verlost is van zijn pijnlijke tand.

15.30 uur:
Een geplande afspraak: voor het plaatsen van een nieuwe gebitsprothese moeten bij de heer Den Dekker* op vier plaatsen stukken wortel worden verwijderd. Vooraf is er overleg geweest over onder meer medicatie. Meneer slaapt in zijn bed, als ik met de verzorgster op zijn kamer kom. De verzorgster maakt meneer wakker en legt een extra kussen onder zijn hoofd. Terwijl ik met meneer Den Dekker praat over RKC WAALWIJK, zijn favoriete voetbalclub, plaats ik voorzichtig een verdoving. Na vijf minuten zijn vijf behoorlijk grote wortelresten verwijderd en is de gebitsprothese geplaatst. Ik geef de verzorgende instructies en ben na 20 minuten klaar. Volgende week komt de mondhygiëniste langs, om de pasvorm van de nieuwe prothese (eventuele drukplaatsen) en de wonden te bekijken.

16.00 uur
De laatste afspraak van vanmiddag, een bewoner met vage klachten. De verzorgenden willen graag de mond geïnspecteerd hebben. Op de afdeling wordt meneer Roelofs* uit de koffiekamer gehaald. We nemen plaats in het kantoortje van de verpleging. De heer Roelofs geeft me wel twintig keer een hand en vertelt honderduit. Hij neemt zelf zijn bovengebitsprothese en de partiële gebitsprothese onder uit en helpt geweldig mee. Ik mag in zijn mond kijken en zie dat van één van zijn enkele kiezen onder een stuk is afgebroken. Na overleg maken we voor volgende week – als we meerdere behandelingen doen met mobiele spullen in de ruimte van de fysiotherapie – een afspraak om de kies te repareren.

* omwille van privacy zijn de namen van alle cliënten gefingeerd. We vragen om uw begrip hiervoor.

16.30 uur:
Ik kijk weer terug op een prettige werkdag, waar ik met zo min mogelijk belastende ingrepen een aantal ouderen echt goed heb kunnen helpen. Dat is ook ons uitgangspunt: onze zorg is meer care dan cure. Wij doen liever geen ingewikkelde, belastende behandelingen, maar houden tandheelkundige zorg zo laagdrempelig mogelijk.

Top