“Na mijn studie ben ik eerst als vrijwilliger aan de slag gegaan. In die periode heb ik veel geleerd over het werken met verschillende doelgroepen en hoe belangrijk goede communicatie en geduld zijn in de zorg. Het vrijwilligerswerk heeft mij niet alleen ervaring gegeven, maar ook laten zien hoeveel voldoening het geeft om echt iets voor mensen te kunnen betekenen. Daarna heb ik enkele jaren gewerkt in een reguliere tandartspraktijk in Bosnië en Herzegovina. Daar heb ik brede ervaring opgedaan binnen de algemene tandheelkunde en geleerd om zelfstandig te werken, snel beslissingen te nemen en cliënten op hun gemak te stellen.
In 2013 ben ik naar Nederland verhuisd.

Dat was een grote stap, zowel privé als professioneel. Om hier als tandarts aan de slag te kunnen, moest ik mijn diploma laten waarderen en het volledige traject voor buitenlandse tandartsen doorlopen om mijn BIG-registratie te behalen. Dat traject was veel intensiever en moeilijker dan ik van tevoren had verwacht. Naast het leren van de Nederlandse taal moest ik mij ook verdiepen in het Nederlandse zorgsysteem, de richtlijnen en de manier van communiceren met cliënten en collega’s.

Na het behalen van mijn BIG-registratie in Nederland ben ik gaan werken in verschillende reguliere tandartspraktijken en met toeval in een mobiele mondzorgpraktijk voor ouderen in verpleeghuizen. In het begin was deze doelgroep voor mij nog vrij onbekend. Tijdens mijn opleiding had ik weinig ervaring opgedaan met kwetsbare ouderen en ik wist eigenlijk nog niet goed wat passende mondzorg voor deze cliënten precies inhield. Al snel merkte ik echter dat dit werk mij veel meer voldoening gaf dan de reguliere praktijk. Na iedere werkdag ging ik naar huis met het gevoel dat ik echt iets betekenisvols had gedaan. Veel cliënten waren oprecht dankbaar en blij wanneer ik langskwam. Soms was een behandeling niet eens het belangrijkste, maar juist het persoonlijke contact, het geven van aandacht en het creëren van vertrouwen.