Voor kwetsbare ouderen is goede mondzorg niet vanzelfsprekend. Dementie, lichamelijke achteruitgang of complexe medische problematiek maken een bezoek aan de tandartspraktijk vaak lastig. Mondhygiënist-Geriatrie Maaike van Helvoirt-Bisschop zet zich dagelijks in voor deze groep cliënten. Ze werkt ambulant in zorginstellingen én in de algemene praktijk, en vertelt waarom juist de combinatie van preventie, persoonlijk contact en multidisciplinaire samenwerking haar vak zo bijzonder maakt.
“Ik wilde eigenlijk tandarts worden”
Voor Maaike begon de interesse in de mondzorg al op jonge leeftijd. “Ik wilde eigenlijk altijd tandarts worden,” vertelt ze. “Ik ben begonnen als tandartsassistent, daarna de opleiding mondhygiëne gaan doen en had het idee om vervolgens tandheelkunde te studeren. Maar tijdens de opleiding merkte ik dat mondhygiëne veel beter bij mij paste.”
Juist het preventieve karakter van het vak sprak haar aan. “Als mondhygiënist begeleid je cliënten langdurig. Je ziet iemand meerdere keren per jaar, bouwt een band op en bent betrokken bij het hele traject rondom mondgezondheid. Dat vind ik mooi. Niet alleen behandelen als er al problemen zijn, maar juist proberen problemen te voorkomen.”
Volgens Maaike vraagt dat om meer dan alleen vakinhoudelijke kennis. “Je moet mensen kunnen meenemen in gedragsverandering. Niet iedereen overtuig je op dezelfde manier. Dat sociale en communicatieve aspect vind ik interessant.”
Een vak waarin je mensen leert kennen
Inmiddels werkt Maaike al ruim vijftien jaar binnen de mondzorg. Nog altijd kiest ze bewust voor langdurige samenwerkingen binnen dezelfde praktijken. “Ik vind het belangrijk om echt een band op te bouwen met cliënten en collega’s.”
Die verbinding gaat volgens haar verder dan alleen mondzorg. “Je leert mensen echt kennen. Je hoort verhalen over kinderen, kleinkinderen en hoe het thuis gaat. Achter ieder gebit zit een mens.”
Dat is volgens haar ook een verschil met veel reguliere tandheelkundige behandelingen. “In de mondhygiëne heb je vaak langere afspraken en meer ruimte voor gesprek. Dat geeft je de kans om mensen beter te begrijpen en behandelingen daarop aan te passen.”
In de algemene praktijk merkt ze bovendien dat die langdurige relatie helpt bij preventie. “Wanneer iemand jou vertrouwt, staan mensen vaak meer open voor adviezen of veranderingen in hun mondverzorging.”
Mondzorgkunde: intensief en praktijkgericht
Maaike volgde de opleiding Mondzorgkunde in Nijmegen. Ze omschrijft die periode als intensief. “Het waren lange dagen, veel theorie en veel oefenen in de kliniek. Je moest echt aanpoten.”
Vooral de combinatie van theorie en praktijk is haar bijgebleven. “Je leert niet alleen technische vaardigheden, maar ook hoe je cliënten begeleidt en behandelt.”
In het laatste deel van de opleiding kon ze zich verdiepen in specifieke doelgroepen, waaronder ouderen en mensen met een beperking. Tijdens haar stage in de ouderenzorg viel alles op zijn plek. “Daar ontdekte ik dat dit werk echt bij mij paste.” Een onderdeel dat haar goed is bijgebleven, was de samenwerking met verpleegkundestudenten. “Wij leerden hen over mondzorg en poetsinstructies. Zij leerden ons juist hoe je mensen helpt verplaatsen of ondersteunt bij lichamelijke beperkingen. Dat soort kennis is in de geriatrie heel waardevol.”
Ook een stage in Zweden gaf haar een andere kijk op ouderenzorg. “Daar was geriatrie veel zichtbaarder binnen de opleiding. Mondzorgprofessionals gingen met mobiele koffers het verzorgingshuis in en stages binnen de ouderenzorg waren vanzelfsprekend onderdeel van het curriculum.”
De overstap naar de geriatrie
Na haar afstuderen werkte Maaike eerst enkele jaren in de algemene praktijk. “Ik wilde ervaring opdoen voordat ik de geriatrie in ging.” Die eerste jaren waren leerzaam. “Als starter wil je graag behandelen volgens de protocollen zoals je die op school hebt geleerd. Maar cliënten zijn vaak gewend aan een andere werkwijze. Dan moet je zoeken naar een balans tussen wat jij wil bereiken en wat voor een patiënt haalbaar is.”
Toen ze later in de geriatrie ging werken, voelde ze zich zekerder. “Je hebt dan al meer ervaring en werkt vaak samen met collega’s die dezelfde situaties herkennen. Daardoor kun je makkelijker overleggen en van elkaar leren.”
In 2014 startte Maaike bij MondzorgPlus, een organisatie die mondzorg biedt aan zorgafhankelijke cliënten. Daar werkt ze nog steeds.
Mondzorg op locatie
Als ambulant mondhygiënist werkt Maaike op locatie in zorginstellingen. Vaak behandelt ze cliënten gewoon op hun eigen kamer.
“Dat werkt rustiger,” legt ze uit. “Voor mensen met dementie is een vertrouwde omgeving belangrijk. Je hoeft iemand niet te verplaatsen naar een behandelkamer vol prikkels. Op de eigen kamer herkennen mensen hun spullen en voelen ze zich veiliger.”
Een werkdag begint meestal met overleg met de zorg. “Je bespreekt bijzonderheden, kijkt in dossiers en stemt af wat er speelt. Daarna begin je met behandelen.”
In het hele traject van behandelingen werkt ze nauw samen met de tandarts. “De tandarts maakt het mondzorgplan en ik voer dat uit. Als ik tijdens een behandeling iets signaleer, zoals een caviteit, drukplek of schimmelinfectie, overleg ik hoe we dat verder oppakken.”
Werken met dementie vraagt aanpassingsvermogen
Veel cliënten van Maaike hebben dementie. Dat vraagt om een andere benadering dan in de algemene praktijk met reguliere cliënten. “Sommige mensen begrijpen niet meer wie je bent of waarom je iets in hun mond wilt doen. Dan moet je op een andere manier contact maken.”
Daarbij speelt non-verbale communicatie een grote rol. “Ik kijk continu naar mimiek, ademhaling en lichaamstaal. Hoe reageert iemand? Wanneer moet je even stoppen? Wanneer kun je verder?” Soms helpen kleine prikkels om herkenning op te roepen. “Ik laat bijvoorbeeld eerst een tandenborstel zien of doe een beetje tandpasta op de lippen zodat de smaak herinneringen oproept. Bij sommige cliënten werkt bekende muziek of een bepaald voorwerp uit huis rustgevend.”
Volgens Maaike draait het vooral om afstemmen op de persoon tegenover je. “Je moet accepteren dat niet iedere behandeling verloopt zoals je vooraf had bedacht. Soms kan een behandeling ook niet doorgaan.”
Andere keuzes dan in de algemene praktijk
Binnen de geriatrie draait het niet altijd om het meest perfecte behandelresultaat. “Je kijkt veel breder,” zegt Maaike. “Wat kan iemand lichamelijk nog aan? Hoe belastend is een behandeling? Wat past bij iemands levensfase?” Dat vraagt soms om andere keuzes. “Bij een jongere patiënt kies je misschien sneller voor een uitgebreid behandeltraject. Bij kwetsbare ouderen weeg je continu af wat nog haalbaar en zinvol is.”
Ook medische factoren spelen een grotere rol. “Veel ouderen gebruiken meerdere medicijnen, hebben slikproblemen of andere aandoeningen die invloed hebben op de mondgezondheid.” Volgens Maaike vraagt dat om maatwerk. “Soms pas je de behandelstoel aan omdat iemand niet goed plat kan liggen. Soms plan je kortere afspraken of neem je meer rustmomenten tussendoor.”
Mondzorg als onderdeel van totale gezondheid
Binnen de geriatrie ziet Maaike steeds duidelijker hoe belangrijk mondzorg is binnen de algemene gezondheid. “We signaleren regelmatig problemen die verder gaan dan de mond,” vertelt ze. “Bijvoorbeeld gewichtsverlies, slikproblemen of veranderingen in gedrag.” Daarom zoekt ze actief samenwerking met andere zorgverleners. “Soms neem ik contact op met een huisarts, logopedist of diëtist. Bijvoorbeeld wanneer iemand zich vaak verslikt of niet goed meer eet.”
Ook in de algemene praktijk probeert ze signalen van kwetsbaarheid eerder te herkennen. “Je kijkt niet alleen naar het gebit, maar ook naar mobiliteit, geheugen, voeding en het sociale netwerk van iemand.” Volgens Maaike kan de mondzorgprofessional daarin een belangrijke rol spelen. “Wij zien cliënten vaak regelmatig, ook wanneer ze verder weinig contact hebben met zorgverleners. Daardoor kun je veranderingen soms vroeg opmerken.”
De titel Mondhygiënist-Geriatrie
Maaike behoort tot een kleine groep professionals in Nederland met de titel Mondhygiënist-Geriatrie. Om die titel te behalen volgde ze een uitgebreid portfoliotraject. “Ik heb casussen beschreven, literatuuronderzoek gedaan en veel gereflecteerd op mijn eigen handelen,” vertelt ze. “Dat traject gaf verdieping in samenwerking, zorgplanning en complexe casuïstiek.”
Het traject duurde meerdere jaren en vroeg veel zelfreflectie. “Je kijkt kritisch naar je eigen handelen en leert verder kijken dan alleen het mondhygiënische deel van de behandeling.” De meerwaarde zit vooral in die bredere blik, aldus Maaike. “Je leert verbanden leggen tussen mondgezondheid, algemene gezondheid en kwaliteit van leven.”
Een vakgebied dat blijft groeien
Volgens Maaike wordt geriatrische mondzorg de komende jaren steeds belangrijker. “Mensen worden ouder en behouden langer hun eigen tanden. Tegelijkertijd wonen ouderen langer thuis en komen ze vaak pas laat in beeld.” Daardoor ziet ze cliënten met steeds complexere problematiek. “Mondzorg raakt dan soms op de achtergrond, terwijl het juist invloed heeft op eten, spreken, comfort en gezondheid.”
Voor collega’s die nieuwsgierig zijn naar de ouderenzorg heeft ze een duidelijke boodschap: “Loop eens mee in een zorginstelling of volg een scholing over geriatrie. Het is een vakgebied waarin je echt iets kunt betekenen.”
En het belangrijkste? “Durf anders te kijken naar succes. Soms zit de grootste winst niet in een perfecte behandeling, maar in het vertrouwen dat je hebt opgebouwd.”